X
تبلیغات
رایتل

گذری در لحظه

دل حسود و متغیر من

- مثل اکثر روزها به محضی که به دفتر رسیدم صفحه فتوشاپ رو باز کردم که عذاب وجدانم کم بشه شروع کردم به نوشتن پست جدید


- خیلی دلم میخواد برگردم به پرهام میگم بیا همین دفتر رو اونجا راه می اندازیم ولی حس و حال کار جدید رو نداره 


- من سعی می کنم که مثل روزای دوره مجردی باشم فراموش کنم شاد باشم حتی شده با خریدای کوچیک ولی سرخوش باشم اهمیت ندم...


- میخوام یه نفر رو برای دفتر بگیرم ،دیروز یکی از مشتریام گفت من می تونم اینجا کار کنم ولی ته دلم یه جوری شد آخه خیلی به خودش رسیده بود و مسلماً روزایی که من نمیتونم دفتر بیام پرهام بیشتر سر میزنه گفتم بهت خبر می دم به پرهام که گفتم ذوق کرده میگه همین خوبه...دلم یه ذره حسودیش می شه خوب


- گاهی فکر می کنم اگه برگشتم باید به مامانم بگم چه روزای بدی اینجا رقم خورد؟


- دلم باز به شدت بچه می خواد ولی فعلاً باید صبر کنم، تصور کنید من برای بچه ای که هنوز شکل نگرفته و هیچ جای دلم نیست حاضرم بمیرماون موقع که قطعاً وجود داشته باشه چیکار می کنم؟



برچسب‌ها: شاد، نیرو، فتوشاپ، مجردی، بچه